A Madrigal

O my love…
O my angel..

Don’t go anywhere from me..
Stay then here forever with me…
Don’t show your crabbed eye
Upon my life…

Please confer me, be as moon eye
Then blow a gentle breeze
on my life…

My blood flows nimble..
Singing your name like humble…
My vein always remember your blee..
By your presence, my heart always glee…

O my love..
O my angel..
Don’t go anywhere from me..
Please stay always with in me…

                                            Kiran Atreya.

CHÂŘÂČŤÊŘ

I created you,
I created every things for you
from my imagination
like occultist creates wonderland
I nourished, from my counsel
like childbed feeds her infant

I taught you
To give respect for propinquity..
Almost, finished all the lessons of
life by ingenuity..

Also engendered you helpmates
be like stars in gloomy day..
Without disgust who
delights you for every day..

I dreamt, for this world
you become a sociability..
I desired, you should keep
then fallow the morality..

I directed you as you should go
in good way with honest.
But you resolved to move
in other way with molice.

You grew up,
without my knowledge
You infested evil nature by yourself
like ocean devours the earth.

Now, you crossed my limitations
You blew my hopes in the air
You shown to me,
how dreams  falls on
the surface of the earth
like falling leaves.
You dressed up by cruel
face like hypocrite folks..

Moreover, I can’t tolerate you
Completely, Nobody can see
remains of you in future
I do,
As a creator
As a writer….

                   Kiran Athrey..

Love your dear one

❤❤❤
#love your dear one
Unconditionally..
#love your dear one
With genuinely...
#love your dear one
Unassumingly...
#love your dear one
Without Expectantly...
#love your dear one
Always eternally...
 
                ❤ ❤❤
                Kiran Atreya..

ಕಾಯುವ ಮನಗಳು!!!!...

ಮಳೆಯಲಿ ನೆನೆಯಲು ಮನೆಗಳು...
ಪ್ರೀತಿಗೆ ಕಾಯುತಿವೆ
    ಕೆಲವು ಮನಗಳು...
ಮಳೆಯು ನಿಲ್ಲ ಬಹುದು..
ಮನೆಯು ಒಣಗ ಬಹುದು..
ಆದರೆ
ಸುರಿಯದ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಳೆಗೆ
ಕೊಳವ ಮಾಡಿ ಹೃದಯವನ್ನ
ಜಾತಕ ಪಕ್ಷಿಯಂತೆ ಕಾಯಬಹುದೇ
    ನೊಂದ ಮನಗಳು...?

ಈ ನಡು ರಾತ್ರಿಯಲಿ
ನಭದ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಷ್ಟು
ಕನಸು ಕಟ್ಟಿ, ಭರವಸೆಯ
ನಾಳೆಗಾಗಿ ರೆಪ್ಪೆ ಬಡಿಯ
ಬಹುದೇ ಕಣ್ಣುಗಳು..?
ನೊಂದ ಜೀವಗಳು...

ಹೀಗೆ ಯಾರೋ ಮತ್ತ್ಯಾರೋ
ಯೋಚನೆಯಲಿ ನಿಸ್ವಾರ್ಥದಿಂದ
ಕಾಯುವ ಹೃದಯಗಳಿಗೆ
ಹೇಳಬಹುದೆ..?
ನನದೊಂದು ನಮನ..
ಪ್ರೀತಿಗೆಂದು ಈ ಕವನ...

                        Kiran Atreya....

ಆಡಿದ ಮಾತಿಗೆ ಏಕೆ ಕೊರಗುವೆ....

ಗೆಳತಿ..

ಆಡಿದ ಮಾತಿಗೆ
ಏಕೆ ಕೊರಗುವೆ...
ಕೋಪದಲ್ಲಿ ಬಂದದಕ್ಕೆ
ಏಕೆ ಮರುಗುವೆ..

ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನೇರವಾಗಿ
ಹೇಳುವುದು ಉಚಿತ..
ಧೀರ್ಘಕಾಲದ
ದ್ವೇಷ ಅನುಚಿತ..

ಆಡಿದ ಮಾತಿಂದ
ನಿನ್ನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ
ಬಾರದು ಧಕ್ಕೆ..
ಅವಕಾಶವಾದಿಗಳು
ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ
ಹಾಕಬಹುದು ಕೊಕ್ಕೆ...

ಆಡಿದ ಮಾತಿಗೆ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನೆ
ಅಳೆಯುವುದು ಮೂರ್ಖತನ..
ಸಮಯ ಸಂದರ್ಭಕ್ಕೆ
ವರ್ತಿಸುವುದೇ ಜಾಣತನ...

ಪಶ್ಚಾತಾಪಕ್ಕೆ
ನಿನ್ನ ತಪ್ಪು ಏನೂ ಇಲ್ಲ...
ಮರುಕಕ್ಕೆ
ನಿನ್ನದು ತಪ್ಪೇಅಲ್ಲ....
      
               ಕಿರಣೋಕ್ತಿ....

ಪ್ರೇಮವೆಂದರೆ....

ಪ್ರೇಮವೆಂದರೆ..

ಸದಾ ಪ್ರೇಯಸಿಯದೆ ಧ್ಯಾನ...
ಮಾತೆ ಬರದ ಮೌನ..
ಮನಸಿನಾಲಯದಲಿ ಪ್ರೇಮ
ಚುಕ್ಕಿಯ ಆಟ..
ಹೃದಯಾಲಯದಲಿ ಅವಳ
ಬಡಿತದ ಓಟ..

ಚುಕ್ಕಿ ಎಣಿಸುತಿದೆ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ
ಚಂದ್ರನ ಪ್ರೇಮವೆಷ್ಟೆಂದು..
ಚಂದ್ರನು ಬೆಪ್ಪಾದ ನನ್ನ ಮೇಲೆ
ಇವರ ವ್ಯಾಮೋಹ ಎಷ್ಟೊಂದು..

ಚುಕ್ಕಿಚಂದ್ರಮರ ಆಟವ ನೋಡುತಿದೆ
ಪ್ರೇಮಿಗಳ ಹೃದಯ..
ಶಿವನ ಕೃಪೆಯ ಮಾಯೆಗೆ
ಎಲ್ಲವನ್ನು ಮರೆತಿದೆ
ಈ ಜಗದ ಹೃದಯ...

                 ಕಿರಣೋಕ್ತಿ....

ಗೆಳತಿ....

ನಿಜ ಹೇಳು ಗೆಳತಿ
ಯಾವ ರಸಿಕನ ಮನವ ತಣಿಸುವ
ಕಣ್ಣು ಕೋರೈಸುವ ರತ್ನ ನೀನು..
ಮುಷ್ಟಿ ಬಿಟ್ಟರೆ ಮನೆ ತುಂಬ
ಚೆಲ್ಲುವ ಮುತ್ತಿನ ಹನಿಯೇ ನೀನು...
ಕಾವ್ಯ ಕಲ್ಪಿಸುವ ನನ್ನ ಚಿತ್ತದ
ಪದಗಳನೆ ನಾಚಿಸುವ ಈ ಕವಿಯ
ಯಾವ ಜನ್ಮದ ಗೆಳತಿಯೇ ನೀನು...
ಸರಸತಿಯಿಂದ ಜನಿಸಿ, ಸೌಂದರ್ಯ
ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ದೇವ ಲೋಕದ ಮಾಯಗಾತಿಯೇ ನೀನು...

ನಿಜ ಹೇಳು ಗೆಳತಿ
ಯಾವ ರಸಿಕನ ಹೃದಯದಲ್ಲರಳಿದ
ಮಂದಾರ ಪುಷ್ಪದ
ಕೋಮಲಾಂಗಿಯು ನೀನು...

                            ಕಿರಣ್ ಆತ್ರೇಯ....

ಸ್ಪೂರ್ತಿ....

ಗೆಳತಿ...
ನನ್ನ ಸ್ಫೂರ್ತಿ ಮಾತಿಗೆ
ನೀ ಏಕೆ ಕಾಯುವೆ.?
ಅನ್ಯರ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ಎಷ್ಟು ದಿನ..?
ಅದು ಮಾತ್ರ ಅವರು ಇರುವಷ್ಟುದಿನ
ಸ್ವಯಂಬೆಳಗುವ
ಸೂರ್ಯ ಶಾಶ್ವತ...
ಕಿರಣವನ್ನ ಹೀರಿ
ಪ್ರತಿಫಲಿಸುವ ತುಂಬು
ಚಂದಿರನೆಂದೂ ಅಶಾಶ್ವತ..

ನೀನೇ ಕಂಡುಕೋ
ನಿನ್ನಲ್ಲಿನ ಸ್ಫೂರ್ತಿಯನ್ನ..
ನೀನೇ ಅಂಟಿಸು
ನಿನ್ನಲ್ಲಿನ ಜ್ಞಾನ ಜ್ಯೋತಿಯನ್ನ..
ಉರಿದು ಅನ್ಯರಿಗು ಚೇತನವಾಗಲಿ..
ತಮೋಭೀತಿ ಸುಟ್ಟು ಜಗವೇ
                    ಬೆಳಕಾಗಲಿ...

     
                     ಕಿರಣೋಕ್ತಿ....

ಒಂದು ದಿನ....

ನನ್ನ ignitor bykeನ ಮೇಲೇರಿ

 ಬೆಳೆಸಿದಾಗ ಎತ್ತಲೋ ಸವಾರಿ..

Bus ಗೆ ಕಾಯುತ್ತ ನಿಂತ ಚೆಲುವೆಯ

 ಬೆಡಗು ಬಿನ್ನಾಣಕ್ಕೆ ಅನುರಾಗವರಳಿ

 ಮನಸ್ಸು ಸೋತಿತೋ..

ಯಾವ ಸೆಳೆತವೋ,

ಯಾವ ಮಾಯೆಯೋ. 

ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಅವಳಿಗೆ

 ವಶವಾಯಿತೋ.. 

ಜನಗಳ ಸಂತೆ, ನೋಡುತ ನಿಂತೆ,

 ಅವಳದೇ ಚಿಂತೆ.. 

Bus ಹತ್ತಿ ಹೊರಟೇ ಹೋದಳು..

ನೋಡು ನೋಡುತಿದ್ದಂತೆ

ಮಾಯವಾದಳು..

ಒಂದು ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ

 ಪ್ರೇಮವಾಯಿತೊ

ಇಲ್ಲ ದಿಗಿಲಾಯಿತೊ..

ತೋಚದಷ್ಟು ಚಿಂತೆ ಮನದಾಳದಲ್ಲಿ..

ನನ್ನ ಹೃದಯದ ಅಲಗೆಯಲಿ..

ಶುರುವಾಯಿತು ಒಲವಿನ ಕಾರುಬಾರು... 

ಹಣೆಕಟ್ಟಿಲ್ಲದೆ ಹರಿಯಿತು

ಪ್ರೀತಿಯ ನೀರು... 

ಈ ಮಾಯೆ ನಿಲ್ಲಲು

ಕುಡಿಯಬೇಕೆ ಬಿಯರು.? 

ಎಷ್ಟು ಕುಡಿದರು ಅವಳದೇ ನಶೆ..

 ನಮ್ಮಮ್ಮನಿಗೆ ಆಗಬಹುದೆ

ಸರಿಯಾದ ಸೊಸೆ.. 

ಅವಳ ವಿಳಾಸವ ಬಲ್ಲವರ್ಯಾರು.. ?

ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಸಿಗಬಹುದೇ

ಭವಿಷ್ಯವನ್ನ ಅರಿತವರ್ಯಾರು. ?

ಗಣಿಯ ಸೌಂದರ್ಯದಾಕೃತಿಗೆ

ಪ್ರೇಮದ ಶಾವಿಗೆ ಅನ್ನ ಬಹುದೇ.?

ನಿಂತ ಚೆಲುವಿನಾಕೃತಿಗೆ

ಪ್ರೀತಿಯ ಬುಗ್ಗೆ ಮೂಡಬಹುದೇ.?

ಮತ್ತದೇ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ

 ಪ್ರೇಮವಾಯಿತೊ..

ಇಲ್ಲ ದಿಗಿಲಾಯಿತೊ...

ಭ್ರಮೆಗೊಂಡೆ, ಕಸಿವಿಸಿಗೊಂಡೆ..

ಭ್ರಮೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರೇಮಮುಗಿಯಿತು..

ಪ್ರೇಮದಲ್ಲಿ ಭ್ರಮೆ ಆರಂಭವಾಯಿತು..

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕವಿತೆಯೂ

                     ಮುಗಿಯಿತು...

                                      ಕಿರಣೋಕ್ತಿ....